Interview met Debora: “Ik dacht: dit kan ik niet… maar ik ben gewoon begonnen”
Toen Debora (op de foto, rechts naast de spreker) voor het eerst binnenstapte bij Lady’s Voice, dacht ze eigenlijk al snel dat het bij één keer zou blijven.
“Jullie begonnen te zingen en ik dacht: wow… dat kan ik niet hoor.”
“Jullie begonnen te zingen en ik dacht: wow… dat kan ik niet hoor.”
Toch staat ze er nu, ruim een jaar later, nog steeds gewoon tussen.
Van spannend idee naar eerste stap
Debora kwam Lady’s Voice tegen in een lokaal krantje. Ze was al een beetje op zoek naar een koor dichterbij huis.
“Eerlijk? In eerste instantie sprak vooral de afstand me aan,” lacht ze. “Maar daarna ben ik gaan kijken naar de muziek. Dat moest wel bij me passen.”
“Eerlijk? In eerste instantie sprak vooral de afstand me aan,” lacht ze. “Maar daarna ben ik gaan kijken naar de muziek. Dat moest wel bij me passen.”
Ze meldde zich aan voor een proefperiode, maar zonder al te hoge verwachtingen.
“Ik dacht echt: ik zie wel of het lukt. Als je het niet probeert, weet je zeker dat je het niet kan.”
“Ik dacht echt: ik zie wel of het lukt. Als je het niet probeert, weet je zeker dat je het niet kan.”
“Ik dacht: dit gaat hem niet worden”
Die eerste repetitie maakte indruk—en zorgde ook voor twijfel.
“Toen jullie gingen zingen, dacht ik: dit is zó mooi… maar dat ga ik nooit kunnen. En toen hoorde ik ook nog dat alles uit het hoofd moest. Toen dacht ik echt: dit gaat hem niet worden.”
“Toen jullie gingen zingen, dacht ik: dit is zó mooi… maar dat ga ik nooit kunnen. En toen hoorde ik ook nog dat alles uit het hoofd moest. Toen dacht ik echt: dit gaat hem niet worden.”
Maar juist dát gevoel werd een motivatie.
“Ik daagde mezelf een beetje uit. Gewoon proberen.” En “Ik houd gewoon heel erg van zingen, en dat vind ik erg fijn bij Lady’s Voice”.
“Ik daagde mezelf een beetje uit. Gewoon proberen.” En “Ik houd gewoon heel erg van zingen, en dat vind ik erg fijn bij Lady’s Voice”.
Leren door te doen
Zonder noemenswaardige ervaring en zonder dat ze goed noten kan lezen, begon Debora gewoon.
“Ik kon een beetje noten lezen, maar niet echt goed. Dus ik doe het vooral door te luisteren en veel te oefenen.” En dat oefenen werd makkelijker gemaakt doordat enkele koormaatjes de partij speciaal voor haar inzongen. Dat werkte makkelijker dan instrumentale oefenbestanden.
“Ik kon een beetje noten lezen, maar niet echt goed. Dus ik doe het vooral door te luisteren en veel te oefenen.” En dat oefenen werd makkelijker gemaakt doordat enkele koormaatjes de partij speciaal voor haar inzongen. Dat werkte makkelijker dan instrumentale oefenbestanden.
Dat oefenen gebeurt overal:
tijdens het wandelen met de hond, thuis met ingezongen partijen of instrumentale bestanden.
“Op een gegeven moment ga je het gewoon meezingen. Het wordt een soort vanzelf.”
tijdens het wandelen met de hond, thuis met ingezongen partijen of instrumentale bestanden.
“Op een gegeven moment ga je het gewoon meezingen. Het wordt een soort vanzelf.”
En dat uit het hoofd zingen?
“Ik had nooit gedacht dat ik dat zou kunnen. Echt niet.”
“Ik had nooit gedacht dat ik dat zou kunnen. Echt niet.”
Een warme groep (met ambitie)
Wat Debora misschien nog wel het meest verraste, was de balans in de groep.
“Het is echt een warme groep. Toen ik een keer ziek was tijdens een optreden, zeiden ze meteen: ga naar huis. Ik werd ook nog naar huis gebracht. Niet van ‘je kan het niet’, maar: zorg goed voor jezelf. Dat vond ik heel bijzonder.”
“Het is echt een warme groep. Toen ik een keer ziek was tijdens een optreden, zeiden ze meteen: ga naar huis. Ik werd ook nog naar huis gebracht. Niet van ‘je kan het niet’, maar: zorg goed voor jezelf. Dat vond ik heel bijzonder.”
Tegelijkertijd is de groep ook ambitieus.
“Het niveau ligt best hoog, en dat maakt het spannend. Maar juist daardoor groei je ook.”
“Het niveau ligt best hoog, en dat maakt het spannend. Maar juist daardoor groei je ook.”
Je hoeft niet perfect te zijn
Een belangrijk inzicht kwam gaandeweg: niemand is perfect.
“Ik dacht eerst dat iedereen foutloos zong. Maar als je beter kijkt, zie je dat iedereen weleens denkt: oei, dit ging niet helemaal goed. Dat geeft rust.”
“Ik dacht eerst dat iedereen foutloos zong. Maar als je beter kijkt, zie je dat iedereen weleens denkt: oei, dit ging niet helemaal goed. Dat geeft rust.”
En dat maakt ook dat het leuk blijft.
“Ik wil ontspannen naar de repetitie gaan. Het moet wel leuk blijven - je doet het voor je plezier.”
“Ik wil ontspannen naar de repetitie gaan. Het moet wel leuk blijven - je doet het voor je plezier.”
Gewoon doen
Als ze terugkijkt, is Debora vooral blij dat ze de stap heeft gezet.
“Als je zingen leuk vindt, moet je het gewoon proberen. Echt.”
“Als je zingen leuk vindt, moet je het gewoon proberen. Echt.”
En voor iedereen die twijfelt?
“Ik ben het bewijs dat je gewoon kunt beginnen. Ook zonder veel ervaring. Als je oefent en het leuk vindt, kom je er echt wel.”
“Ik ben het bewijs dat je gewoon kunt beginnen. Ook zonder veel ervaring. Als je oefent en het leuk vindt, kom je er echt wel.”